Jeszcze dwa tygodnie temu Maks z zacięciem lepił bałwany.
Był z nich bardzo dumny;)
Sądząc po pogodzie za oknem ... dawno już są w swoim równoległym, bałwankowym wszechświecie ;)
Dwa tygodnie temu kuzynka Maksia miała urodziny. Impreza huczna (dopiero do siebie dochodzimy po dwutygodniowej chorobie - wzięło całą naszą trójkę). Maks postarał się i wymalował Otylce dwie laurki. 1. Otylka, Maks i ja. Maks nie lata, on po prostu stoi w takiej pozie;)
2. Dwaj panowie, którzy mieszkają w domu, przed którym leży wycieraczka w kolorze tęczy. Mam Genderowe dziecię;)
Wakacje spędziliśmy między innymi nad morzem. Morskie klimaty towarzyszyły nam również w kwietniu. Nas turystów było tu jeszcze jak na lekarstwo, dlatego czuliśmy się troszkę jak u siebie.
Maks niczym nie różnił się od swoich rówieśników. Najczęściej kopał ;)
Na kąpiel w morzu było jeszcze zdecydowanie za wcześnie...ale od czego są baseny ;)
Miała być fotorelacja z Light Move Festival ... niestety nastąpiła nieoczekiwana zmiana planów. Jeszcze wracając z przedszkola Maksio podziwiał przechodzącą paradę. Była orkiestra dęta, studenci i patrol konny. Jednym słowem Wielka Fuksówka na Piotrkowskiej.
Niestety po powrocie do domu Maksia dopadła gorączka i wszystko co tylko może jej towarzyszyć ;( Wieczorne wyjście zamieniliśmy na wieczorno - nocne zmaganie się z chorobą. Dzisiaj Maksio został w domu. Do przedszkola pójdzie najwcześniej w przyszłym tygodniu. Cieszy nas tylko to, że jest w dużo lepszej formie;) Festival światła obejrzymy w przyszłym roku, teraz pozostało tylko pooglądać fotki ;)
Za oknem ponura aura. Maksio do przedszkola powędrował w pelerynce i kaloszach. Ja nie mogłam być gorsza - owinięta foliowym płaszczem - towarzyszyłam synowi. Na wakacjach również mieliśmy podobną pogodę i podobne stroje;)
Dziś mija pierwszy, przedszkolny tydzień Maksia ;)
Do przedszkola szedł pełen entuzjazmu, w podskokach. Grzeczny, opanowany i posłuszny.
Po przedszkolu - wesoły i nieco zmęczony po dniu pełnym wrażeń.
Podobno nawet całował się z jakąś koleżanką, ale imienia jej oczywiście nie pamięta (facet!). Dodał tylko,że ładna - ale jak dla niego troszkę za duża ;) Ponieważ chodzi do grupy II, niektóre dzieci są od niego ponad rok starsze, więc pewnie i owe dziewczątko należało do starszyzny;)
Dziś nastąpił pierwszy kryzys - czyli zaparcie się w drzwiach, krzyki i przepychanki z rodzicielką. Jak dotąd takie sceny oglądałam tylko z udziałem innych mam i dzieci. W myślach dumna byłam, że mnie to nie spotkało, że moje dziecię takie nie jest. Hehe ... myliłam się ;)
P.S. Z przedszkola nie dzwonią, więc chyba sytuacja opanowana;) Pozdrawiam;) Magda M.